Morgenbachtal
Rheinkai 21, 55411 Bingen am Rhein
Het Morgenbachtal strekt zich uit over een lengte van ongeveer vijf kilometer van de Jägerhausbrug tot de monding bij Trechtingshausen. Het hardhoutbestand in het romantische dal is divers. Sinds 1984 is het onderste deel, waar zich ook een klimgebied bevindt, een beschermd natuurgebied van ongeveer 170 hectare. Flora en fauna bieden een grote diversiteit.
» Waar de ijsvogel vist & bronwater in watervallen naar beneden valt. Een klein natuurgebied – ook avontuurlijk voor wandelaars, hikers & klimmers «
Wild-romantisch. Weelderig begroeid. Het ruikt naar mos. Varens omzomen het pad. Een frisse koelte hangt in de lucht, zoals alleen heldere beken dat kunnen brengen. De Morgenbachtal is van zeldzame schoonheid. Sinds 1984 is het 170 hectare grote gebied in het midden van het Bingerwald onder natuurbehoud gesteld.
De vijf kilometer lange Morgenbach ontspringt onder de berg Franzosenkopf. Over schaduwrijke paden volgde ik de bron naar de Rijn, van west naar oost gelopen. Daarom waarschijnlijk ook de volksnaam: Wandelaars lopen langs een natuurlijke beek richting de zonsopgang, naar de ochtenduren toe. Wat een mooi beeld!
Een mystiek spel van licht en schaduw opent zich voor mij. De kroonlagen van eik, beuk, esdoorn, linde, els, iep en kastanje begeleiden me. Bijzondere groeivormen van de stammen op schraal grind en steile hellingen vallen me op. Een waarachtig oeroud bomenbestand. De eiken zijn meer dan 100 jaar oud. Paddenstoelen groeien aan bomen en onder kleine kloven in de rotsen. Hier komt vooral kwartsietgrond voor. Een oude brug markeert het lagere parcours naar de Morgenbachtal, het mooiste deel van de route.
De Morgenbach stroomt kronkelend en bruisend langs massieve rotsen, vormt kleine meren en valt dan over verschillende watervallen naar beneden. De beek heeft het hele jaar door water. Een van de meest kleurrijke bosbewoners vist hier met zijn scherpe snavel naar kleine vissen of kikkervisjes: de ijsvogel. De waterspreeuw houdt van een bad aan de oever. Ik trek mijn wandelschoenen uit, balanceer over vochtige stenen, verfris me tot aan mijn enkels in het koele water – en voel me als in de jungle.
Een oude, dicht met mos begroeide zandstenen muur trekt mijn aandacht. Een zo massieve versterking voor zo'n kleine beek? De schijn bedriegt, de beek kan wild worden. Het wordt warmer en lichter. Bramen en vlierbessen omzomen nu het pad.
De Rijn met zijn warme leisteen komt dichterbij. Langzaam verlaat ik de stilte en koelte van de Morgenbachtal. Op een rots, omringd door stenen muren en wijnranken, prijkt majestueus kasteel Reichenstein in de zon. De warmte van het Midden-Rijndal omringt me en ik krijg zin in een glas wijn.
Mehr
anzeigen
Weniger anzeigen
Wild-romantisch. Weelderig begroeid. Het ruikt naar mos. Varens omzomen het pad. Een frisse koelte hangt in de lucht, zoals alleen heldere beken dat kunnen brengen. De Morgenbachtal is van zeldzame schoonheid. Sinds 1984 is het 170 hectare grote gebied in het midden van het Bingerwald onder natuurbehoud gesteld.
De vijf kilometer lange Morgenbach ontspringt onder de berg Franzosenkopf. Over schaduwrijke paden volgde ik de bron naar de Rijn, van west naar oost gelopen. Daarom waarschijnlijk ook de volksnaam: Wandelaars lopen langs een natuurlijke beek richting de zonsopgang, naar de ochtenduren toe. Wat een mooi beeld!
Een mystiek spel van licht en schaduw opent zich voor mij. De kroonlagen van eik, beuk, esdoorn, linde, els, iep en kastanje begeleiden me. Bijzondere groeivormen van de stammen op schraal grind en steile hellingen vallen me op. Een waarachtig oeroud bomenbestand. De eiken zijn meer dan 100 jaar oud. Paddenstoelen groeien aan bomen en onder kleine kloven in de rotsen. Hier komt vooral kwartsietgrond voor. Een oude brug markeert het lagere parcours naar de Morgenbachtal, het mooiste deel van de route.
De Morgenbach stroomt kronkelend en bruisend langs massieve rotsen, vormt kleine meren en valt dan over verschillende watervallen naar beneden. De beek heeft het hele jaar door water. Een van de meest kleurrijke bosbewoners vist hier met zijn scherpe snavel naar kleine vissen of kikkervisjes: de ijsvogel. De waterspreeuw houdt van een bad aan de oever. Ik trek mijn wandelschoenen uit, balanceer over vochtige stenen, verfris me tot aan mijn enkels in het koele water – en voel me als in de jungle.
Een oude, dicht met mos begroeide zandstenen muur trekt mijn aandacht. Een zo massieve versterking voor zo'n kleine beek? De schijn bedriegt, de beek kan wild worden. Het wordt warmer en lichter. Bramen en vlierbessen omzomen nu het pad.
De Rijn met zijn warme leisteen komt dichterbij. Langzaam verlaat ik de stilte en koelte van de Morgenbachtal. Op een rots, omringd door stenen muren en wijnranken, prijkt majestueus kasteel Reichenstein in de zon. De warmte van het Midden-Rijndal omringt me en ik krijg zin in een glas wijn.
