Als men de metafoor van de "bouwsteen" wil toepassen op het werk van Georg Ahrens, raakt dit een biologische kant in de iconen van het lichamelijke, en tegelijkertijd ook een anorganisch-geotektonische kant in het formele. Daar komt de vraag bij hoe ongewenste pathos kan worden vermeden bij zijn monumentaliteit - alleen dit vereist al de keuze voor de eenvoudige, duidelijke vorm.