Sinds 1999 is Urbar weer een zelfstandige gemeente. Dit evenement was het dorp een nieuw monument waard, dat door de lokale kunstenaar Willy Heinzen in de vorm van een "vrijheidswutz" is gemaakt.

Dit kunstwerk staat voor altijd voor de onafhankelijkheid van Urbar. Hiermee wordt de kijker duidelijk gemaakt: de wutz staat voor Urbars vrijheid! Het varken is vrij in de natuur, ook daarvoor staat hier "de sculptuur"! Het toont humoristisch, niet frivool en toch zo plastisch als symbool heel elegant en ongezwollen, dat "Urbars vrijheidsstrijd" geslaagd is. Urbars oudste bekende zoon is Antonius, de beschermheilige. Al deze koos als beste vriend om als beschermengel niets meer dan "de Wutz". Sterk geïnspireerd door het idee werd Willi Heinzen ingeschakeld. Het werk van de kunstenaar is bewijs - de zeug is eindelijk weg van het ijs. Daarom willen we hierbij beklemtonen wat met het kunstwerk is verbonden: De Wutz staat voor "Nählsches-Schinken". Het laat de vrijheidfakkel wuiven, want - de krulstaart, die jarenlang verkrompen en gebogen was, is in feite nu vol trots omhoog gestoken! Een geluksvarken is de Wutz der Hare, als spaarvarken maant het ons tot sparen. Het karikaturiseert dat het gelukt is, we hebben nogmaals "Schwein gehabt". De "Sau" is op zijn kop gezet en toont zo de hele wereld wat men wil, kan men bereiken, ook daarvoor zet de Wutz een teken! De Urbarers hebben humor, zelfs dit komt uit het varken voort. Herkennen jullie het wutzje niet dit knipoogje in het gezicht? We nemen onszelf zo belangrijk niet! De Wutz staat ook voor traditie, voor vele inspanningen - vette beloning! Vroeger had men overal in elk huis een wutz die men zo vaak stiekem 's nachts, zo te zeggen "zwart geslacht"! Maar de Wutz staat, geen twijfel, ook voor die geweldige dagen: Kerb, Fassenacht, met veel lawaai, laten we de Wutz naar buiten! Dus neem de Wutz, zoals bedoeld als figuur, die ons verenigt, wie dit door dit symbool begrijpt, voelt zich hier in Urbar thuis!