De brugkapel in de landpier van de Drususbrug is waarschijnlijk de oudste bewaarde brugkapel in Duitsland en de enige ondergrondse.

De brugkapel in de Drususbrug, 2021. Helaas hebben we in het stadsarchief geen actuele foto van het interieur van de kapel, daarom in dit geval van Wikipedia. Marion Halft: Vroegromaanse brugkapel onder de Drususbrug, Bingen aan de Rijn. CC-BY SA 4.0. Uit het leisteen van de rechter Naheufer gehakt ligt ze op de as van de Nahebrug 4,50 meter onder het huidige wegniveau. Een halfrond kruisgewelf “in nette met de hamer bewerkte breuksteenbouw met archaïsch brede mortelfuges” bedekt de ruimte.

De aangegeven raamopeningen van de circa 3,8 x 3,8 m grote kapel zijn tegenwoordig dichtgemetseld. Het bestaan ervan zou kunnen suggereren dat zij in vroegere tijden niet door de pilaar omringd was, maar eruit stak of zelfs buiten de pilaar stond. De Darmstädter Zeitung rapporteerde in 1877 dat een raam ooit “een piepklein lichtinval” had, dat nu gesloten is en in verdere beschrijvingen uit de vorige eeuw wordt gesproken van een lichtschacht.

Uiteindelijk werd het sinds zijn bouw in het jaar 989 door aartsbisschop Willigis belangrijke verbindingsstuk van een drukbezochte overlandweg om oorlogstactische redenen meerdere keren onbegaanbaar gemaakt en telkens weer opnieuw hersteld.

Bij de grote vernietiging van Bingen door Franse troepen in 1689 tijdens de negenjarige oorlog (Pfälzischer Erbfolgekrieg) werd ook de Drususbrug opnieuw een militair slachtoffer. Vanwege gebrek aan middelen kon ze in 1699 slechts provisorisch met houten steunbalken worden gerepareerd. Pas in 1772 volgde de stenen reparatie die tot 1945 standhield, toen de Wehrmacht een van de brugbogen opblies om de opmars van de Amerikaanse troepen te voorkomen. Door Amerikaanse pioniers provisorisch begaanbaar gemaakt, werd ze in 1951/52 opnieuw hersteld en daarbij met 3 meter verbreed.

De brugkapel grensde ooit direct aan de kelder van de herberg “Drususbrug”. Met de sloop van het gebouw in juli 1972 en de daaropvolgende herinrichting van de kruising bij de Drususbrug, werd er een nieuwe toegang met voorruimte gecreëerd. Sinds 31 mei 1979 is de brugkapel weer toegankelijk via rondleidingen en op de “Dag van het Open Monument” voor iedereen geopend. 

Of de brugkapel identiek is aan de Bonifatiuskapel, zoals in sommige oudere documenten wordt vermoed, is tot nu toe niet bewezen.